EXCLUSIEF - KORT VERHAAL

Ik stond met mijn Triumpf tr 6 bij de stoplichten van het Radbout ziekenhuis. Er stopte een Porsche Carrera naast me en die man achter het stuur deed zijn Ray-Ban zonnebril af, deed raar met zijn ogen en deed zijn rechterpassagiers raampje naar beneden.

Ik keek naar hem en besloot hetzelfde te doen. De motor van zijn super sportwagen brulde als een boeing 747 die ging opstijgen. Opeens gingen de stoplichten van rood naar groen. Vol gas wilde ik wegrijden, maar er klonk een knal en in mijn spiegel zag ik de achterste aandrijfassen door de kofferbakdeksel naar buiten vliegen alsof er een raket installatie in de kofferbak zat.
De auto zakte door zijn achterassen en was heel erg kapot. Ik stapte uit en wees met mijn wijsvinger naar de automobilist achter me omdat die probeerde om me heen te rijden wat niet ging omdat de rij aangevoerd door de Porsche geen ruimte gaf. Mijn auto wilde niet meer voor of achteruit en opeens klonk er voor mij op zo'n kilometer afstand een vreselijke knal.
Ik dacht niet aan de Porsche en zie dat er een auto nadert met oranje zwaailichten die bij mij stopt.
‘Er is hier op de Annastraat een meldpunt voor als er een ongeluk gebeurt wat elke dag, vele keren het geval is.'
Mijn auto staat achterstevoren op een dolly, dat is een karretje met twee wielen waar de auto op vervoerd kan worden. Even later komen we langs de Porsche en er is politie en ambulance bij. Er komt iemand uit de auto die om een lantaarnpaal is gevouwen. Wat het meeste opvalt is het grote bijna ronde gat in de deur van de bolide die totaal loss is. ‘Ik hoorde toen ik hierheen reed om jou te helpen dat er op de Porsche is geschoten. De man achter het stuur was een koppelbaas.
Als ik die avond thuis kom zijn op de TV in het journaal de beelden te zien die ik van dichtbij mee gemaakt heb en realiseer me dat ik naast die auto had gereden. Als mijn auto niet kapot gegaan was had ik naast die man gereden en waren we misschien allebei gedood door de zware kogel die ten eerste de Porsche doorboorde. Telkens als ik langs die plek rij zie ik het drama steeds weer voor me en bedenk me dat er die dag een engeltje op mijn schouder zat die liever in een Triumph reed dan in een Porsche. Mijn Triump heb ik niet laten repareren en ben vanaf die rit nooit meer in en sportwagen gestapt.